Super User

Super User

پست الکترونیکی: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
بسم الله الرحمن الرحیم
انالله وانا الیه راجعون
خبر درگذشت مرحوم مغفورابوالقاسم سرحدی‌زاده موجب تأسف و تألم گردید. او از نسلی از انسان‌های متعهد، متدین و انقلابی بود که راه اعتلای ایران، مبارزه با استبداد، کم کردن آلام ملت و استقرار آزادی، عدالت و قانون در این مرز بوم، سال‌ها رنج  شکنجه و زندان استبداد را تحمل کردند.
آن مرحوم، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در کابینه مهندس میرحسین موسوی، نخست وزیر دوران دفاع، حضور داشت و چند دوره نماینده مردم در مجلس بود؛ با این وجود، هیچگاه روحیه ساده‌زیستی و بی‌آلایشی، سراحت لهجه در دفاع از حقوق ملت و مشی انقلابی اصیل را کنار نگذاشت و با حضور در حزب اسلامی کار براین نکته پای فشرد که بدون تشکیلات و نظام حزبی امور این مرز بوم سامان نخواهد یافت.
ضایعه درگذشت این برادر متعهد و خدمتگزار را به خانواده محترم وی، حزب اسلامی کار، مردم عزیز، علاقمندان و همرزمان شریف وی تسلیت گفته و از خداوند متعال برای آن فقید سعید، غفران و رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان ارجمندش صبر و شکیبایی مسألت داریم.
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
۲۶/۴/۱۳۹۹
محمدعلی کوشا
یکی از شاخه‎های علوم قرآنی «کتابت و رسم‌الخطّ قرآن کریم» است. اصولاً عنوان «علوم قرآنی» اصطلاح ویژۀ مربوط به مباحثِ مقدّماتی شناخت همه‎جانبۀ قرآن کریم و شئون گوناگون آن است. در علوم قرآنی مباحثی چون «وحی»، «نزول قرآن»، «مدت نزول»، «اسباب نزول»، «جمع و گردآوری قرآن»، «کاتبان وحی»، «مصحف‎سازی»، «قرائات گوناگون»، «منشأ قرائات مختلف»، «عدم تحریف قرآن»، «حجیّت قرآن»، «نسخ»، «عام و خاص»، «مطلق و مقیّد»، «محکمات و متشابهات»، «تأویل قرآن»، «اعجاز قرآن»، «ترتیب سوره‎ها و آیات»، «کتابت قرآن و تاریخ آن» و... طرح و مورد بررسی و تحلیل واقع می‎شود.
هر یک از عناوین و موضوعات فوق، شاخه‎ای از علوم قرآنی را تشکیل می‎دهد؛ از این رو مجموع آنها را به صیغۀ جمع یعنی «علوم قرآنی» یاد می‎کنند. بنابراین، اهمیت علوم قرآنی را می‎توان از عناوین و موضوعات آن به خوبی درک کرد و نقش آن را در شناخت قرآن کریم مورد توجّه و دقّت قرار داد. در بارۀ علوم قرآنی از قرن دوم تاکنون کتاب‎های فراوانی نوشته شده است به گونه‎ای که گردآوری نام آنها در یک مجموعه، خود کتابی بزرگ را تشکیل می‎دهد.
مهمّ‌ترین آثار علوم قرآنی
در میان آثار فراوان علوم قرآنی، دوازده اثر زیر از اهمیّت بیشتری برخوردارند:
۱. البرهان فی علوم القرآن اثرِ ماندگار محمّد بن عبدالله زرکشی (متوفای ۷۹۴ق) که جامع‎ترین کتاب علوم قرآنی در عصر خود به‌شمار می‌رود. این کتاب ۴۷ موضوع از مباحث علوم قرآنی را به نگارش درآورده است.
۲. الاتقان فی علوم القرآن اثرِ جلال‌الدین سیوطی (متوفای ۹۱۱ ق‌) کتابی نفیس و مبسوط در علوم قرآنی است که در نوع خود شاهکار قرآنی آن عصر محسوب می‎شود. در این کتاب ۸۰ نوع از انواع علوم قرآنی با عناوین گوناگون مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
۳. مناهل العرفان فی علوم القرآن اثر محمّد عبدالعظیم زُرقانی (متوفّای۱۳۶۷ق). این کتاب در علوم قرآنی هنوز هم در شماری از دانشگاه‎ها از جمله مصر به عنوان کتاب درسی مورد توجّه فراوان است. شیخ محمّد عبدالعظیم زُرقانی از اهالی جعفریه، واقع در استان غربی مصر و منتسَب به زُرقان (به ضم زاء) یکی از شهرهای تابع استان مُنوفِیۀ مصر است.
مناهل العرفان مشهورترین اثر جامع در علوم قرآنی مربوط به قرن چهاردهم است که مورد توجه فراوان اهالی علوم قرآن از زمان نگارش آن تا کنون بوده است.
۴. مقدمه تفسیر آلاء الرّحمان شیخ محمدجواد بلاغی که جداگانه هم با عنوان الوجیز فی معرفة الکتاب العزیز چاپ شده، از جمله آثار قلیل الحجم و کثیر المعنی در علوم قرآنی محسوب می‎شود که بسیار مفید و حائز اهمیّت است.
۵. تاریخ القرآن اثر ابوعبدالله زنجانی، کتابی کم حجم و پر محتوا در علوم قرآنی و مربوط به قرن چهاردهم هجری قمری که علاوه بر ایران در کشورهای عرب‎زبان مورد استقبال و توجّه خاص قرار گرفته است؛ به گونه‎ای که احمد امین مصری بر نسخۀ چاپ مصر آن مقدّمه‎ای نوشته و از مؤلفش تجلیل نموده و اثر او را ستوده است. همین اثر در سوریه نیز به چاپ رسیده و محمد عبدالرحیم نیز در دمشق آن را تصحیح و تحقیق نموده و نمایه‎ای نیز برای آن نگاشته است. این اثر ارجمند و نفیس با عنوان تاریخ قرآن با مقدمه واعظ چرندابی، به قلم ابوالقاسم سحاب به فارسی ترجمه شده و در سال ۱۳۴۱ شمسی به چاپ رسیده است.
ابوعبدالله زنجانی، دانشمندی فقیه، مفسّر و قرآن‎پژوه بوده که در سال ۱۳۰۹ قمری متولّد و در سال ۱۳۶۰ قمری درگذشته است. او در سال ۱۳۴۷ قمری عضو فرهنگستان دمشق شده و مدّتی هم در دانشکدۀ معقول و منقول تهران به تدریس پرداخته است. از آثار ایشان «رساله‎ای مختصر در دعوت مسلمانان به اتّحاد و استقلال»، «اصول القرآن الاجتماعیه»، «الاسلام و الاروبیون»، «الفیلسوف الکبیر صدرالدین شیرازی»، «اندرز ارسطو به اسکندر» و از همه مشهورتر کتاب «تاریخ القرآن» اوست.
۶. تاریخ قرآن اثرِ دکتر محمود رامیار از دیگر آثار بس ارجمند در حیطۀ قرآن‎پژوهی و علوم قرآنی است که نخست در سال ۱۳۴۶ شمسی انتشار یافته و پس از تجدیدنظر و تکمیل آن، بارها از سوی انتشارات امیرکبیر تجدید چاپ شده است. در این اثر، موضوعات زیر مورد بحث قرار گرفته است: «نام‎های قرآن»، «آغاز وحی»، «چگونگی وحی»، «در مدار وحی»، «نزول قرآن»، «تألیف قرآن در زمان رسول خدا(ص)»، «جمع قرآن پس از آن حضرت»، «خطّ قرآن»، «اعجام و نقطه‎گذاری»، «آیه‎ها و سوره‎ها»، «مکّی و مدنی بودن»، «سبب نزول» و «ترجمۀ قرآن».
محمود رامیار در سال ۱۳۰۱ شمسی در مشهد دیده به جهان گشود و در سال ۱۳۶۳ شمسی نیز چشم از جهان فروبست. اثر پرارج و اعتبار او یکی از آثار قابل توجّه در حیطۀ علوم قرآنی است.
۷. تاریخ قرآن کریم از دکتر سیّد محمّدباقر حجّتی کتابی دیگر در مباحث علوم قرآنی است که از سوی دفتر نشر فرهنگ اسلامی در تهران بارها به چاپ رسیده و مؤلّفِ این اثر در ۱۸ موضوع علوم قرآنی به تحقیق پرداخته و اثری پر بار و مفید عرضه نموده است.
۸. تاریخ جمع قرآن کریم از دکتر سیّد محمّدرضا جلالی نائینی (۱۲۹۵ ـ ۱۳۸۹ش) که در سال ۱۳۸۴ شمسی از سوی انتشارات سخن در تهران چاپ و منتشر شده و چاپ سوم آن نیز در سال ۱۳۹۰ شمسی انتشار یافته است امّا پیش از چاپ در دانشکده ادبیات و زبان‎های خارجی از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۶۵ شمسی به عنوان متن درسی تدریس می‎شده است.
این کتاب در ۲۱ فصل تدوین گردیده و موضوعات مهمّی از قبیل: «نام‎های قرآن»، «کیفیّت جمع قرآن»، «ترتیب سوره‎ها»، «معنای وحی»، «حروف مقطّعه»، «عدم تحریف قرآن»، «قِدَم یا حدوث قرآن»، «کیفیّت نزول»، «ناسخ و منسوخ»، «علم تفسیر»، «علم قرائت»، «وجوه و نظائر»، «خط در مکه و مدینه»، «جمع‎آورندگان قرآن»، «نُسَخ خطّی و چاپی قرآن»، «تاریخ نزول قرآن»، و «هجرت پیامبر و صفات آن حضرت(ص)» مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
۹. قرآن‎شناسی بر اساس منابع اهل سنت کتابی دیگر در موضوع علوم قرآنی است که توسّط ملاعبدالله احمدیان از علمای اهل سنّت مهاباد نوشته شده و از سوی نشر احسان در تهران چندین بار از جمله در سال ۱۳۸۴ شمسی تجدید چاپ شده است.
در این اثر، عناوینِ زیر مورد بحث قرار گرفته است: «کیفیّت و کمیّت نزول آیه‎ها»، «ضبط و ثبت قرآن در سینه‎ها و نوشت‎افزارها»، «قرائت و قاریان»، «تأویل و تفسیر آیه‎های قرآن»، «اعجاز قرآن»، «اسباب نزول و محکمات و متشابهات»، «حروف مقطعه»، «اعراب کلمات و نقطه‎گذاری»، «ناسخ و منسوخ»، «اوصاف ادبی و اصولی آیه‎های قرآن» و «تعلّم و تلاوت قرآن». این کتاب، در ۴۲۹ صفحه مجموعًا اثری مفید و خواندنی است.
۱۰. البیان فی تفسیر القرآن از آیت‌الله سیدابوالقاسم خویی از جمله آثار اجتهادی کم‎نظیر و محققانه‌ای که شایستۀ تدریس در حوزه و دانشگاه است. در این کتاب موضوعات زیر بحث شده است: «فضیلت قرآن»، «اعجاز قرآن»، «پندارهای غلط پیرامون قرآن»، «پیرامون دیگر معجزات»، «بررسی احوال قاریان قرآن»، «نگاهی به قرائت‎های هفت‎گانه»، «آیا قرآن بر هفت حرف نازل شده است؟»، «مصونیت قرآن از تحریف»، «نگرشی بر جمع‎آوری قرآن»، «حجیت ظواهر قرآن»، «مسئلۀ بدا در آفرینش»، «اصول و قواعد کلّی در تفسیر قرآن»، «حدوث و قِدَم در قرآن»، «تفسیر سورۀ حمد»، «پیرامون بَسْمَلَه در قرآن»، «پیرامون آیۀ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ».
این اثر نفیس و ماندگار به فارسی نیز ترجمه شده است. نخست توسّط محمّد صادق نجمی و هاشم‎زاده هریسی در سال ۱۳۵۴ شمسی در چاپخانه مهر استوار قم و سپس توسط سید جعفر حسینی از سوی نشر دار الثقلین در سال ۱۳۸۴ شمسی در قم چاپ و منتشر شده است.
۱۱. التّمهید فی علوم القرآن از مرحوم آیت‌الله شیخ محمدهادی معرفت که دقیق‎ترین و جامع‎ترین اثر شیعی درباره علوم قرآنی به شمار می‌رود، این کتاب پر ارج و اعتبار در مجموعه‎ای مرتّب و شکیل با نام الموسوعة القرآنیّة نیز چاپ و منتشر شده و به صورت گویا و کامل به موضوعات زیر پرداخته است:
«وحی»، «نزول قرآن»، «اسباب نزول»، «جمع و تألیف قرآن»، «ناسخ و منسوخ»، «محکم و متشابه»، «اعجاز قرآن»، «ردّ شبهات»، «حقیقت تفسیر»، «مصونیت قرآن از تحریف»، «تفسیر و مفسّران» و ... .
دو تلخیص کوتاه از اثر مذکور به فارسی نیز چاپ و انتشار یافته است:
الف. تاریخ قرآن که از سوی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‎ها جمعًا در ۲۱۶ صفحه در سال ۱۳۷۵ شمسی چاپ و منتشر شده است. این کتاب برای دانشجویان رشتۀ الهیات شاخه علوم قرآن و حدیث در مقطع کارشناسی تدوین گردیده است.
ب. علوم قرآنی که از سوی مؤسّسۀ فرهنگی انتشاراتی التمهید با سفارش شورای مدیریت حوزۀ علمیّه قم به عنوان متن درسی در سال ۱۳۷۸ شمسی چاپ و انتشار یافته است.
۱۲. رسم المصحف اثری تحقیقی از غانم قدّوری الحمد از اساتید دانشگاه بغداد که در نوع خود اثری جامع و فنّی به شمار می‎رود. این کتاب در شش فصل تدوین یافته و در موضوعات: «ریشه کتابت عربی»، «تاریخ نگارش و جمع‎آوری قرآن»، «منابع رسم عثمانی»، «رسم‌الخط عثمانی»، «تکمیل رسم الخطّ عثمانی» و «رابطۀ خواندن با رسم‌الخطّ» را به صورت مبسوط بحث و بررسی نموده است. این کتاب توسط استاد یعقوب جعفری، ترجمه و در سال ۱۳۷۶ شمسی از سوی انتشارات اسوه با عنوان رسم‌الخطّ مصحف انتشار یافته است.
ادامه دارد
بسم الله الرحمن الرحیم
توهین به آیت الله العظمی سیستانی و مرجعیت دینی توسط روزنامه الشرق الاوسط وابسته به حاكمان سعودی، گام سست و لرزانی است كه برای تضعیف مرجعیت شیعه و اختلاف میان مسلمانان برداشته شده است. ممكن است حاكمان سعودی یا عوامل صهیونیسم شخصیتی مانند آیت الله سیستانی را مانع نفوذ خود در عراق ببینند و بخواهند با این روش‌های مضحك جایگاه چنین استوانه‌ای را سست نمایند، زیرا نیك می‌دانند كه نقش مرجعیت دینی  و نفوذ آیت الله سیستانی باعث یكپارچگی عراق در برابر توطئه‌ها و تجزیه‌خواهی این كشور شده و فتوای موثر ایشان درباره جهاد با تروریسم توانست مردم عراق را، اعم از شیعه و اهل سنت، برای مبارزه با داعش فراخواند و عرصه را بر گروه‌های تكفیری در عراق تنگ نماید.
واضح است كه نفوذ و تاثیر این شخصیت و مرجعیت دینی تنها در میان شیعیان عراق نیست بلكه برادران اهل سنت و سایر مذاهب در كشورهای اسلامی را در بر می‌گیرد. آیت الله سیستانی به خاطر استقلال فكر و صلابت روح و بیداری ذهن و احاطه بر مسائل منطقه توانسته است چون شخصیتی كم نظیر در عصر حاضر و در جهان اسلام به یك الگوی اسلامی و اسوه دینی تبدیل شود. بنابراین حركت زشت و دور از اخلاق یك روزنامه یا دسیسه یك حكومت وابسته نمی‌تواند از نفوذ چنین شخصیتی بكاهد. «ومكرو ا ومكرالله والله خیر الماكرین »
مجمع مدرسین و محققین توهین به مرجعیت دینی در هرجا و به دست هر شخص و هر روزنامه‌ای را عمل ناپسند می‌داند و حرکت اخیر در رابطه با آیت الله العظمی سیستانی را كه از استوانه های مرجعیت و عالم دینی است محكوم می‌کند و امیدوار است وحدت و یكپارچگی امت اسلامی و استقلال كشورهای اسلامی به ویژه كشور عراق در پرتو چنین شخصیت‌ها و عالمانی همواره محفوظ بماند .
قم – مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
۱۸/۴/۱۳۹۹
هادی سروش
 آشفتگی و سر درگمی هضم کننده همه دارایی های بالفعل و بالقوه یک فرد و یا یک جامعه است. در "آشفتگی اجتماعی" ؛ جامعه از تعادل خارج میشود و اندیشه های افراطی و رفتار تندروآنه بر صندلی اعتدال مینشیند، و تُن صدا ها و تریبون ها ؛ خشن و خارج از ادب میشود ،و قلم ها ؛ در یک چرخش ، پمپاژ نفرت و تفرقه میکند!
آشفتگی های اجتماعی نتیجه حداقل چهار عامل است:
اول؛ عمل نکردن به وعده ها
و دوم ؛ بروز فسادهای رسمی است که میتواند از یک و با چند مسئول سر زند!
و عامل سوم؛ انباشته شدن ذخایرانسانی و علمی کسانی است که ارزشمندترین سرمایه های کشور هستند.
واضح است وقتی جوانی بازحمت و هزینه به مدرکی رسیده که امروز جای خود در استفاده از استعداد و دانشش نبینید ، آشفتگی این جوان و خانواده او طبیعی است و سرایت این آشفتگی های فردی و خانوادگی به کل جامعه نیز ، انکار ناپذیر است !
عامل چهارم که نمیتوان او را "ندید" گرفت ؛ "چهره سازی منفی از دین" است.
 گرچه عامل اول و دوم و سوم سایه شوم خود را تا حدودی بر جامعه ما انداخته ! اما اجازه دهید از عامل چهارم که "پای دین" در کار است و میتواند ره آوردی بنام "استبداد دینی" و نتیجتا "نفرت ازدین" را رقم زند ، سخنی با شما خواننده محترم داشته باشم ؛
"دین" بفرموده قرآن ؛ عامل حیات و پویندگی انسانی است که فرمود : "دعاکم لمایحییکم" (انفال/۲۴) ، وقتی بعنوان یک "ریاضت" مطرح شود ، یعنی دین عاملی شود برای محدودیت ها و سخت گیری های غیر مقبول و غیر مشروع ! و اهرمی باشد برای سلب حقوق آدمیان از رسیدن به قدرت مقبول و ثروت معقول ، تا عده ای بتوانند در این خلا جای خود را تثبیت و نهادینه کنند ، قطعاً آشفتگی در سطح جامعه بهم خواهد زد. مثلا ؛ اگر حق نمایندگی در مجلس و یا مدیریت در نهادها و شرکتها از آنِ یک عده ی خاص شود و یا پرداخت تسهیلات و اعطاء زمینه های رشد اقتصادی ، مِلک طِلق عده ای از همه بهتران شود ! بازخوردی جز این آشفتگی روانی و اجتماعی نخواهد داشت.
در مواجه با چنین پدیده شوم و فراگیر اجتماعی ، به "شجاعت عقلی" نیاز مبرم داریم. در این جا "شجاعت جنگی" و یا "شجاعت اخلاقی" ناکارآمد است چون میدان ، میدان جنگ و یا اخلاق نیست ، بلکه میدان ، میدان "تعقل و تدبر" است شجاعت عقلی یعنی ؛ حضور یک نیرو کارآمد -  با "عذرخواهی" از آنچه که درگذشته موجبات اتلاف و تلف ها در جامعه را رقم زده ، - با ابتکار عمل و خارج از تقلید از الگوهای شعاری و بی جوابی که بارها امتحان شده ، شجاعانه وارد میدان در عرصه های داخلی و مرتبط با صحنه های بین المللی شده و با ریل گذاری درست و بجا ، جامعه را در مسیر تعالی و پیشرفت قرار دهد.
این شجاعت همیشه از رهبران فکری و اجرائی یک جامعه انتظار رفته و میرود. نشان این تغییر مهم در جامعه که میتواند همه نگرانی ها و آشفتگی ها را محو کند ، در سه چیز است :
اولا ؛ روحیه معنویت و انسانیت در جامعه رواج چشم گیری پیدا میکند. اگر چنین شود فساد و تملق گویی و فریب کاری و اشرافی گری و کاخ سازی و.. از سکه می افتد و بلکه کسی جرات چنین خیانتهایی را نخواهد داشت.چراکه در یک لباس یک پارچه سفید ،کوچکترین لکه ای نمایان میشود و برای صاحبش آبرو نمیگذارد.
وثانیا؛ اجازه انتقادهای مودبانه و خیر خواهانه نسبت به پیشوایان جامعه به افراد و چهرهای تاثیرگذار و رسانه ها داده میشود و دیگر با ارسال یک نامه و یا یک سرمقاله روزنامه و یایک جمله از سوی یک دلسوزی ، توپخانه ها برای محو نویسنده و گوینده آن، دست به آتش نمیبرند. واگر چنین شود در مرحله نخست؛ بازار "تقدس سازی" که از جنس "تملق گوئی" است ، بی رونق میشود و در مرحله بعد؛ جامعه بر اساس "عقل جمعی" اداره خواهد شد.
وثالثا ؛ اجتماع گرانسنگ اسلامی ما ، از تفرقه و تشتت و دو قطبی و یا چند قطبی بودن رها میشود. و بواقع "جماعت بزرگی از مسلمین" شکل عینی پیدا میکند.
این قلم ، این سه نشانه مهم را از حدیث معروف پیامبر عزیز اسلام (ص) بهره جسته که در آخرین حج خود که مهم ترین سخنانش را ایراد نمود ، در مسجد خیف فرمود: «ثلاث لا یغل علیه من قلب امری مسلم: اخلاص العمل لله و النصیحة لائمة المسلمین و اللزوم لجماعتهم» سه خصلت است كه دل هر فرد مسلمانی آن را داراست و در آن خیانتی نکند: خالص كردن عمل برای خدا ، خیرخواهی پیشوایان مسلمین ، و همراه بودن با جماعت » .(اصول کافی)
با این جمله حضرت امام (ره) این یادداشت را به پایان برم که تاکیدداشت: «انتقادها باید باشد زیرا تا انتقاد نشود اصلاح نمی‏شود... چون سرتاپای انسان عیب است و باید این عیب ها را انتقاد كرد تا جامعه اصلاح شود.»
محمدتقی فاضل‌میبدی
حرکتي که مجلس شروع کرد و در مواجهه با وزير خارجه بيشتر خود را نشان داد، حرکت بسيار خطرناکي براي کشور است. اينکه مجلس از ابتداي کار حالت هجومي در برابر دولت و ديگر نيروها بگيرد، به معناي تسويه‌حساب‌هاي سياسي است نه اينکه بخواهند براي ملت قدمي بردارد. از باب نمونه رئيس مجلس در سخنراني خود از دکتر ظريف مي‌خواهد کاري کند که پول‌ها از کشورهاي خارجي به ايران برگردد! آيا رئيس مجلس نمي‌داند چرا پول از خارج به داخل کشور بازنمي‌گردد؟ وقتي مجمع تشخيص مصلحت نظام FATF را تصويب نکرد و در برابر دولت ايستادگي کرد، درحالي که همه کارشناسان عدم‌تصويب اين لوايح را به نفع کشور نمي‌دانستند در نتيجه امکان بازگشت پول از طريق بانک به کشور وجود ندارد. پول‌هايي که در عراق، هندوستان و کره و ساير کشورها داريم، اگر خورده نشود، ممکن است در مقابلش غذا و دارو دريافت کنيم.
سوال اين است چه کسي باعث شده پول‌ها به کشور بازنگردد و چه کسي مانع شده است؟ وزير خارجه يا دولت که خواستار تصويب لوايح مربوطه بوده‌اند؟ بنابراين اگر بخواهيم مشکلات را بر سر وزير خارجه، وزير نفت و دولت آوار کنيم، فرار به جلوست. يعني مي‌خواهيم در آينده رئيس‌جمهوري درست کنيم که همه مشکلات کشور را حل کند. اگر اين مجلس دلش به حال ملت مي‌سوخت در کنار دولت قرار مي‌گرفت، همگام و همگون مي‌شد و با هم تبادل نظر و براي مشکلات برنامه‌ريزي مي‌کردند. مساله گراني ارز و سکه تنها متوجه وزير اقتصاد و رئيس بانک مرکزي نيست. ممکن است بتوانند اوضاع را کمي بهتر کنند و نکرده باشند ولي کشوري که اساسش بر تحريم خارجي است و از طريق مبادلات بانکي تحريم است، نفتش خريدار ندارد، بنابراين پيداست که ارزش پول ملي سقوط مي‌کند و تورم بالا مي‌رود.
وقتي چهار ديوار کشور روي ارزهاي خارجي بسته است و تبادل کالا و صادرات به سختي انجام مي‌شود و اگر هم انجام شود، پول به سختي برمي‌گردد، طبيعي است که کشور با مشکلات مواجه مي‌شود. اينکه مجلس اخطار خروج از NPT را مي‌دهد و مي‌خواهد در برابر دنيا بايستد، پيداست که راه به جاي بدتري خواهد برد و از الان که اينطور در تقابل با دولت قرار گرفته تا آخر سال زيان‌هاي بزرگي بر کشور وارد خواهد کرد. غافل از اينکه تا سياست‌هاي کلان و رويکردهاي سياسي کلان را عوض نکنيم، همين‌طور درگير تورم و گراني ارز و مسابقه در بازار سکه و خودرو هستيم که اختلاس و رانت‌خواري و سوءاستفاده‌هاي مالي ديگري را به دنبال دارد. بنابراين بايد رويکردهاي ديپلماتيک کلان را عوض کنيم و با دنيا وارد گفت‌وگو شويم تا بتوانيم مسائل اقتصادي‌مان را حل کنيم.
مشکلات کنوني اقتصادي کشور ناشي از مشکلات سياسي ماست و مشکلات سياسي هم تنها دست دولت نيست. ممکن است دولت در برخي مواقع قصوري کرده باشد ولي دولتي است که در مجلس و مجمع تشخيص مصلحت نظام و قواي انتخابي يا انتصابي ديگر هستند، چندان موفق نمي‌شود. سکان اجرايي کشور هشت سال دست احمدي‌نژاد، منتخب همين آقايان بود. اکثر مصيبت‌هايي که الان گريبان‌مان را گرفته و تحريم‌هاي شوراي امنيت و قطعنامه‌هايي که صادر شده از جانب همان کسي است که قطعنامه‌ها را کاغذپاره مي‌خواندند.
فراموش نکنيم مملکت از دست چه کسي به دست دکتر روحاني رسيده والا در زمان دولت اصلاحات قيمت‌ها کنترل شده بود و با دنيا تعامل و گفت‌وگو داشتيم. با روي کار آمدن احمدي‌نژاد مثل مجلس الان شاهد خيز افراط‌گونه‌اي بوديم که به عنوان سرباز انقلابي مي‌خواست ادبيات انقلاب را زنده کند، ولي مملکت را به سمت و سويي برد که به اين سادگي‌ها ديگر برنمي‌گردد. به نظر مي‌رسد مجلس الان همان کاري را مي‌کند که دولت احمدي‌نژاد کرد. البته پشت پرده کساني هستند که منافع‌شان در همين است و اگر به‌سامان و قانون درست برگرديم و مبادلات بانکي داشته باشيم، ممکن است نتوانند سوءاستفاده کنند. به‌رغم بالا رفتن نرخ ارز و سکه و سقوط ارزش پول ملي عده خاصي پشت پرده منافع خود را مي‌برند و مافياي اقتصادي و سياسي کار خودش را مي‌کند، درحالي که نه دلش براي کشور و منافع ملي سوخته و نه براي تاريخ و فرهنگ اين مملکت. در روزهايي که دنيا درگير بيماري کروناست، روزگار بسيار بدي در کوچه و بازار داريم. مردم توامان درگير مصيبت تورم و کرونا هستند. تورمي که مقصرش تنها دولت و وزير خارجه و وزير نفت نيست، بلکه بيشتر متوجه ديپلماسي کلاني است که توسط گروه تندرو دنبال مي‌شود. سقوط دولت روحاني و روي کار آوردن دولتي شبيه‌احمدي‌نژاد کشور را نجات نمي‌دهد. تنها توهماتي است که آقايان را گرفته است والا بايد ادبيات و برخورد بهتري با دولت داشتند.
صفحه8 از412
بازگشت به بالا